بيا تا گل برافشانيم و مي در ساغر اندازيم اگر غم لشکر انگيزد که خون عاشقان ريزد شراب ارغواني را گلاب اندر قدح ريزيم چو در دست است رودي خوش بزن مطرب سرودي خوش صبا خاک وجود ما بدان عالي جناب انداز يکي از عقل مي لافد يکي طامات مي بافد بهشت عدن اگر خواهي بيا با ما به ميخانه                                                   فلک را سقف بشکافيم و طرحي نو دراندازيم من و ساقي به هم تازيم و بنيادش براندازيم نسيم عطرگردان را شکر در مجمر اندازيم که دست افشان غزل خوانيم و پاکوبان سر اندازيم بود کآن شاه خوبان را نظر بر منظر اندازيم بيا کاين داوري ها را به پيش داور اندازيم که از پاي خمت روزي به حوض کوثر اندازيم                                                
  سخنداني و خوشخواني نمي ورزند در شيراز بيا حافظ که تا خود را به ملکي ديگر اندازيم                                                  



تعبیر: سعادت و نیکبختی به تو روی آورده است. غم و اندوه دنیا را رها کن و سخت نگیر. آنچه پیش آید خیر و صلاح تو در آن است. راه های مختلف را امتحان کن تا شادی و سرور تو بادوام باشد.